Kardeşler arası rekabet ilişkileri nasıl güçlendirir?

İkinci bebeğiniz de büyüyüp konuşmayı öğrendiğinde, iki çocuğunuzun birbirleriyle iletişime geçtiğini gözlemlersiniz. Oyunlarını paylaşıp birlikte gülüştüklerini izlemek ne kadar harika olsa da, ilişkileri ilerledikçe birbirlerine düşman kesildiklerini fark edebilirsiniz.

Her ne kadar sabırlı, becerikli ve iyi organize olsanız da, kardeşler arasındaki rekabetle başa çıkabilecek çok az ebeveyn vardır. Zaten yapmamalısınız da! Kardeşler arası rekabet, aralarında oluşturmaya başladıkları karışık ve derin bağların doğal, sağlıklı ve normal bir aşamasıdır.

Kardeşler arası rekabetin gelişimi

Yeni doğan bebeği eve getirdiğiniz anda, muhtemelen büyük çocuğunuzun onu hemen benimseyeceği umuduyla bebekle olabildiğince çok ilgilenmesini sağladınız. Belki bebeğin ona nasıl hayran baktığını, onu ne kadar sevdiğini ve dinlediğini gösterdiniz.

Bu ilk günlerde, muhtemelen bebeği oyunlarınızla güldürürken birlikte eğlendiniz ve büyük çocuğunuzun bebekle nasıl eğleneceğini keşfetmesini sağladınız. Ona kardeşiyle ilgilenirken yardımcınız olması için özel bir rol verdiniz.

Ancak şimdi, kardeşleri birbirlerinin kafasına oyuncak atarken, itişip bağrışırlarken izledikçe, ilk başlarda neden öyle yumuşak bir ilişki yaratmaya çalıştığınızı merak ediyorsunuzdur.

Endişe etmeyin: Fark yarattınız bile.

Ertelenen güçlü bağlar

Araştırmalar bebeğiniz yenidoğanken, onun davranışlarından, tepkilerinden, ihtiyaçlarından bahsetmenizin ve bebeğin büyük kardeşiyle ilgilendiğini vurgulamanızın, ilk yıllarda kardeşlerin ilişkilerini geliştirdiğini ve ailedeki rollerine daha çabuk adapte olduğunu açıkça gösteriyor.

Yardımınızla, çocuğunuz küçük kardeşini kendi hisleri ve duyguları olan ayrı bir insan olarak görmeye başlıyor. Ayrıca, gülümsemesinden ve kahkahalarından, onu mutlu edebileceğini anlıyor. Bu farkındalık ona bir tatmin sağlıyor ve büyük kardeş olarak yeni rolünü daha iyi anlamasına yardımcı oluyor.

Ancak şunu da unutmayın ki, küçük kardeşini mutlu etmek, her zaman büyük kardeşin öncelikleri arasında yer almayabilir!

Peki ya kardeşi yüzünden yapamadıkları!

Bunlar olurken, ikinci çocuk da benzer hisler tecrübe eder. Farklı olarak, o sürekli ablasına, ağabeyine yakın olmak ve yaptığı işin bir parçası olmak ister.

Bu basit gerçekler göz önüne alındığında, kardeşler arası rekabetin doğması normaldir. İki çocuk da anlayamadıkları ve kontrol edemedikleri karmaşık hisler ve istekler duyar.  En önemli konu da, her çocuk anne-babasının diğer çocuğa nasıl yaklaştığını gözlemler. 1 yaşında bile olsa, bir çocuk kendisiyle diğer çocuğa davranışlarınız arasındaki farkı anlayabilir.

Çocuklara tamamen aynı yönde ve eşit duygularla yaklaşmak imkânsız olsa da, ebeveynlerin tüm çocuklarını kendilerine özel şekilde sevdikleri fikrini iletmek çok önemlidir.

Yaşı kaç olursa olsun tüm çocuklar, ailedeki diğer ilişkilere karşı çok hassastırlar. Ne kadar sevildiklerini ölçümlemekle kalmayıp, hangi davranış şekillerinin takdir edildiğini de bu kıyaslama ile öğrenirler.